Πώς πρέπει να σχεδιάζεται η ΤΝ μέσα στη μαθησιακή εμπειρία;

Αυτόματη μηχανική μετάφραση αυτής της αγγλικής σελίδας, που δεν έχει ακόμη ελεγχθεί από φυσικό ομιλητή.

Το περίγραμμα της ενότητας έχει μια γραμμή που λέει «δραστηριότητα ΤΝ» και κανείς δεν μπορεί να πει τι αντικαθιστά. Ή ένας διδάσκων ζήτησε να προστεθεί ένα chatbot σε ένα μάθημα που ήδη λειτουργεί, και η δουλειά σας είναι να το τοποθετήσετε χωρίς να σπάσετε το μέρος που έκανε το μάθημα να λειτουργεί.

Ξεκινήστε από τον μαθησιακό στόχο και από τη δραστηριότητα που τον παράγει. Το ίδιο μοντέλο μπορεί να είναι στηρικτική υποστήριξη, σωκρατικός συνομιλητής, αναγνώστης προσχεδίων, προσομοίωση ή μηχανή απαντήσεων, και ποιο από όλα θα πάρετε εξαρτάται από τον σχεδιασμό και όχι από το μοντέλο. Ονομάστε τον τρόπο που χτίζετε, βάλτε την απόπειρα του μαθητή πριν εμφανιστεί οποιαδήποτε βοήθεια, και κρατήστε τουλάχιστον μία διαδρομή μέσα στο μάθημα που τρέχει χωρίς το εργαλείο.

Η σύντομη εκδοχή

1. Γράψτε την πρόταση για το τι μπορούν να κάνουν οι μαθητές μετά χωρίς το εργαλείο, και ελέγξτε κάθε λειτουργία ΤΝ απέναντί της.

2. Αλληλουχήστε την αλληλεπίδραση: ο μαθητής επιχειρεί, η ΤΝ στηρίζει, ο μαθητής αξιολογεί ή αναθεωρεί, ο μαθητής αποδεικνύει.

3. Ονομάστε τον τρόπο στη σκάλα ICAP. Η παράκαμψη και η στηρικτική υποστήριξη μπορούν να είναι το ίδιο εργαλείο σε διαφορετικά σκαλοπάτια.

4. Τοποθετήστε την ΤΝ εκεί όπου η αλληλουχία του μαθήματος προβλέπει ήδη μια συγκεκριμένη δραστηριότητα, όχι στο τέλος ως μπόνους.

5. Στερήστε το εργαλείο όσο σχηματίζεται μια ικανότητα, και μετά επαναφέρετέ το σε ένα σημείο ελέγχου που ο μαθητής δεν μπορεί να προσποιηθεί.

Αποφασίστε τι κάνει ο μαθητής χωρίς το εργαλείο

Η έννοια Παιδαγωγικές προσεγγίσεις και διδακτικές στρατηγικές της βάσης γνώσης παρέχει το κριτήριο: η ρύθμιση διατηρεί τη δραστηριότητα που παράγει την επιδιωκόμενη μάθηση; Απαντήστε σε αυτό στο χαρτί, πριν κανείς επιλέξει μια λειτουργία.

Το Principled AI Education Framework διατυπώνει τον γενικό κανόνα: η τεχνολογία πρέπει να επαυξάνει και όχι να εκτοπίζει τις ανθρώπινες ικανότητες που η εκπαίδευση σκοπεύει να αναπτύξει. Γραμμένος ως κριτήριο για μια ενότητα, αυτό σημαίνει να ονομάσετε την ικανότητα, να ονομάσετε τη δραστηριότητα που τη χτίζει και να ρωτήσετε αν η ΤΝ βρίσκεται μέσα σε αυτή τη δραστηριότητα ή δίπλα της.

Βάλτε την απόπειρα πριν από τη βοήθεια

Το προεπιλεγμένο μοτίβο που αντέχει στην επαφή με μια πραγματική τάξη: ο μαθητής επιχειρεί, η ΤΝ στηρίζει, ο μαθητής αξιολογεί ή αναθεωρεί, ο μαθητής αποδεικνύει κατανόηση.

Στην πράξη αυτό σημαίνει να ζητάτε μια αρχική πρόβλεψη ή λύση πριν εμφανιστεί οποιαδήποτε βοήθεια, και να προτιμάτε ερωτήσεις, υποδείξεις, παραδείγματα, αντεπιχειρήματα και ανατροφοδότηση αντί για άμεση ολοκλήρωση. Διατηρήστε την παραγωγική αποτυχία όπου υπηρετεί τη μάθηση. Απαιτήστε επαλήθευση των ισχυρισμών με συνέπειες, ενσωματώστε εξήγηση και επαναδιδασκαλία, και αποσύρετε σταδιακά την υποστήριξη καθώς μεγαλώνει η επάρκεια. Κρατήστε κάποια εργασία χωρίς ΤΝ ώστε οι μαθητές να μπορούν να βαθμονομήσουν τι μπορούν να κάνουν μόνοι τους.

Η σύνθεση Reducing AI Misuse συνιστά το ίδιο σχήμα ως ακολουθία σκέψη πρώτα, ΤΝ δεύτερη, στοχασμός, με σκόπιμα σημεία ελέγχου αξιολόγησης.

Ονομάστε τον τρόπο για τον οποίο σχεδιάζετε

Η αναλογία με την κουζινομηχανή των Rummel, Nachtigall και Panadero αναδιατυπώνει την ερώτηση από το αν οι μαθητές χρησιμοποιούν παραγωγική ΤΝ στο πώς αυτή η χρήση διαμορφώνει το τι γίνονται. Αντιστοιχισμένη στο ICAP και στο SAMR, δίνει μια σκάλα. Η πλήρης ανάθεση μιας εργασίας χωρίς αναθεώρηση ή κριτική ενασχόληση είναι Παθητική υποκατάσταση, και κινδυνεύει με απώλεια δεξιότητας και υπερεξάρτηση. Η βελτίωση των προτροπών και η διασταύρωση των εξόδων απαιτεί προηγούμενη γνώση και αυτορρύθμιση, που είναι Ενεργητική ή Επαύξηση. Η χρήση της ΤΝ για καταιγισμό ιδεών, διάρθρωση και αξιολόγηση πρωτότυπης εργασίας είναι Δομική ή Τροποποίηση. Η ΤΝ ως πραγματικός συνομιλητής διαλόγου για συλλογική κατασκευή και προσαρμοστική ανατροφοδότηση είναι Διαδραστική ή Επαναπροσδιορισμός.

Η συνέπεια είναι άμεση. Το ίδιο εργαλείο είναι παράκαμψη σε ένα σκαλοπάτι και στηρικτική υποστήριξη στο επόμενο, οπότε το σχεδιαστικό έγγραφο πρέπει να ονομάζει τον επιδιωκόμενο τρόπο.

Τοποθετήστε την εκεί όπου η αλληλουχία προβλέπει μια δραστηριότητα

Οι Divjak, Svetec και Horvat ανέλυσαν την προγραμματισμένη αλληλουχία 29.064 διδακτικών και μαθησιακών δραστηριοτήτων σε 554 μαθήματα και βρήκαν μια ορατή γραμματική σχεδιασμού. Οι δραστηριότητες τύπου Απόκτησης είναι το συνηθέστερο σημείο εισόδου και ο μεγαλύτερος μεμονωμένος τύπος, πάνω από 20%. Ο τύπος μάθησης ακολουθεί το επιδιωκόμενο επίπεδο Bloom, με την Απόκτηση να πέφτει από περίπου 50% στο επίπεδο 1 σε περίπου 20% στο επίπεδο 6 και την Παραγωγή να ανεβαίνει πάνω από 20% στα επίπεδα 5 και 6. Η ισχυρότερη μετάβαση στα δεδομένα είναι Αξιολόγηση προς Συζήτηση, στο 0,332.

Δύο μαθήματα προκύπτουν για τον σχεδιασμό της ΤΝ. Τοποθετήστε το εργαλείο εκεί όπου η αλληλουχία προβλέπει έναν τύπο δραστηριότητας. Και επειδή η ανατροφοδότηση ομαδοποιήθηκε με τη συνεργατική μάθηση, την ομαδική εργασία και την παρουσία του εκπαιδευτικού, οι δομές με συνομηλίκους και οι σύγχρονες δομές είναι εκεί όπου η υποστήριξη ΤΝ πρέπει να συνδεθεί και όχι εκεί όπου πρέπει να υποκαταστήσει.

Αποφασίστε τι θα στερήσετε, και πότε θα το επαναφέρετε

Το πλαίσιο «συγκράτηση, μετά ενίσχυση» των Torres-Sahli και συνεργατών μεταφέρει αυτό στο επίπεδο του προγράμματος. Στερήστε ένα παραγωγικό εργαλείο όσο σχηματίζεται μια ικανότητα, και μετά επαναφέρετέ το όταν ο μαθητής μπορεί να το κατευθύνει, να κρίνει τι του επιστρέφει και να απαντήσει γι' αυτό, με ένα σημείο ελέγχου δύσκολο να προσποιηθεί σε κάθε αρμό.

Οι συσκευές διέπονται από κριτήριο σχηματισμού έναντι εκφόρτωσης: επιτρέπονται όπου στηρίζουν ενεργή εργασία, αποκλείονται όπου στραγγίζουν την προσοχή. Αυτό μετατρέπει τις αποφάσεις εκφόρτωσης σε ζήτημα προγράμματος σπουδών και διακυβέρνησης που έρχεται πριν από τον σχεδιασμό σε επίπεδο μαθήματος και όχι μετά.

Ελέγξτε ότι η ευθυγράμμιση είναι πραγματική

Η ανάλυση λόγου των McInnes και συνεργατών σε 14 κείμενα καθοδήγησης για την τριτοβάθμια εκπαίδευση προειδοποιεί ότι η συμβουλή με γνώμονα την αποδοτικότητα, όπως η χρήση παραγωγικής ΤΝ για τη σύνταξη μαθησιακών αποτελεσμάτων, ρουμπρίκων και περιγραμμάτων μαθήματος, παράγει ευθυγράμμιση που φαίνεται ευθυγραμμισμένη ενώ παραμελεί το δομικό μισό. Τα αποτελέσματα, οι δραστηριότητες και οι αξιολογήσεις παράγονται ως διακριτά στοιχεία και όχι ως αλληλεξαρτώμενα.

Η θεραπεία τους είναι η αναδιάταξη της αλληλουχίας. Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να κατανοούν τη δομική ευθυγράμμιση αρκετά καλά ώστε να κατευθύνουν, να ανακρίνουν και να απορρίπτουν την έξοδο της ΤΝ πριν αναθέσουν οποιοδήποτε μέρος της, γιατί η αποδοχή μιας εύλογης επιφάνειας είναι η ίδια αξιολογική αποτυχία την οποία προειδοποιούν τους μαθητές να αποφεύγουν. Όπου χρησιμοποιείται ΤΝ, υποστηρίζουν θεσμικά φραγμένα, εμπλουτισμένα με ανάκτηση συστήματα ρυθμισμένα γύρω από την τοπική πολιτική και τα πρότυπα ποιότητας και όχι γενικές προεπιλογές εκπαιδευμένες στο διαδίκτυο.

Τι κάνουν λάθος οι σχεδιαστές διδακτικού υλικού

Η προσθήκη της ΤΝ θεωρείται ότι είναι η παρέμβαση. Αυτό που αλλάζει τη μάθηση είναι η δραστηριότητα που εκτελεί ο μαθητής, και η ΤΝ είναι ένα μέρος του σκηνικού της. Μια καλοτοποθετημένη υπόδειξη και μια καλοτοποθετημένη απάντηση μπορούν να τρέχουν στο ίδιο μοντέλο και να παράγουν αντίθετη μάθηση.

Η συγγραφή της άδειας θεωρείται ότι είναι η σχεδιαστική δουλειά. Μια άδεια ορίζει τι επιτρέπεται. Δεν ορίζει την αλληλουχία, τον τρόπο ή το σημείο ελέγχου, και αυτά τα τρία αποφασίζουν αν η δραστηριότητα επιβιώνει.

Η αποδοτικότητα θεωρείται ο στόχος του ανασχεδιασμού. Η σύνταξη αποτελεσμάτων και ρουμπρίκων με ένα μοντέλο είναι γρήγορη, και η ανάλυση των 14 εγγράφων βρήκε ότι το αποτέλεσμα μπορεί να φαίνεται ευθυγραμμισμένο ενώ τα μέρη παύουν να στηρίζουν το ένα το άλλο.

Τι θα σας αντιπαρατεθεί

«Οι μαθητές θα το χρησιμοποιήσουν ούτως ή άλλως, οπότε ο σχεδιασμός γύρω του είναι αφελής.» Θα το κάνουν, και αυτό είναι το επιχείρημα για να προσδιορίσετε τον τρόπο και να τον διδάξετε. Μια ενότητα που ονομάζει τον τρόπο δίνει στον μαθητή κάτι με το οποίο να συμμορφωθεί.

«Δεν έχουμε χρόνο να αναδιατάξουμε ολόκληρο μάθημα.» Τότε αναδιατάξτε μία ενότητα και μία αξιολόγηση. Ο αρμός συγκράτησης και ενίσχυσης είναι ένα σημείο ελέγχου, και η ακολουθία σκέψη πρώτα είναι τρεις οδηγίες σε ένα φυλλάδιο.

«Η λειτουργία ΤΝ μας περιλαμβάνει ήδη προστατευτικά όρια.» Τα προστατευτικά όρια περιορίζουν τι λέει το μοντέλο. Δεν αποφασίζουν αν ο μαθητής επιχείρησε πρώτα, αν η υποστήριξη αποσύρεται ή αν υπάρχει διαδρομή χωρίς ΤΝ. Αυτές είναι σχεδιαστικές αποφάσεις στο μάθημά σας, όχι ρυθμίσεις στο προϊόν.

Τι να κάνετε αυτή την εβδομάδα

1. Γράψτε την πρόταση για την επίδοση χωρίς βοήθεια για την ενότητα και βάλτε την πάνω από τη λίστα δραστηριοτήτων.

2. Σημειώστε τον επιδιωκόμενο τρόπο ICAP δίπλα σε κάθε δραστηριότητα ΤΝ στο περίγραμμα.

3. Μετακινήστε μία δραστηριότητα ΤΝ ώστε ο μαθητής να επιχειρεί πρώτα το πρόβλημα.

4. Επιλέξτε μία διαδρομή χωρίς ΤΝ μέσα στην ενότητα και χαρακτηρίστε την για τους μαθητές.

5. Ονομάστε έναν αρμό όπου το εργαλείο στερείται, και το σημείο ελέγχου που το επαναφέρει.

Πού να πάτε μετά

Ο σχεδιασμός μάθησης, η ενεργητική μάθηση και η στηρικτική υποστήριξη περιέχουν το σχεδιαστικό λεξιλόγιο. Για τις προεπιλογές σε επίπεδο αλληλεπίδρασης που αποφασίζουν αν μια σχεδιασμένη δραστηριότητα διατηρεί τη μάθηση, δείτε How Can We Reduce AI Cheating? και How Should Assessment Be Redesigned for the AI Era?. Το designing-educational-ai-software καλύπτει πώς οι ίδιες αρχές περιορίζουν το ίδιο το λογισμικό, και το developing-ai-tutor τις μεταφράζει σε αρχιτεκτονική καθοδηγητή.