Bir Kurs YZ Politikası Nasıl Yazılır ve Öğrencilere Nasıl Duyurulur?

Bu İngilizce sayfanın bir ana dili konuşanı tarafından gözden geçirilmemiş otomatik çevirisidir.

Bir müfredatınız, bir ödev sayfanız ve generative AI hakkında çoktan kendi özel kurallarını yazmış bir sınıf dolusu öğrenciniz var. Ne yayımlarsanız yayımlayın, kurala uyan öğrenciye ve uymayan öğrenciye adil olmak zorundadır ve ne bir itaatsiz ne de bir polis olmadan kırk teslim edilen işe gerçekten uygulayabileceğiniz bir şey olmak zorundadır.

Özetle: ayartıldığınızdan daha az kural yazın, her birini değerlendirdiğiniz belirli şeye bağlayın, öğrencilerin YZ kullanımını bildirdiği tek standart bir yer adlandırın ve uygulama yolunuzu bir dedektör puanı yerine gözlerinizle görebileceğiniz bir kanıt yapın. Kendini açıklayan bir politika, aynı anda değerlendirme tasarımı ve iletişim işi yapmaktadır — bu yüzden bir öğleden sonra alır ve bir dönemlik tartışmadan kurtarır.

Bu sayfa bir modül, kurs veya program dizisi için kurs düzeyinde belgeyi kapsar. Temel varsayım, neyi değerlendireceğinize karar vermiş olduğunuzdur; sorun bunu nasıl söyleyeceğiniz ve nasıl kalıcı kılacağınızdır.

Kurs politikaları şu anda gerçekte nasıl görünüyor

131 ABD R1 üniversitesinden 116 kurumsal GenAI politikası ve bunların 54'ünden 98 bilgisayar bilimi müfredatının içerik analizi, kurumların genel olarak kullanımı desteklediğini bulmuştur — %63'ü GenAI kullanımını teşvik etmekte, %41'i ayrıntılı sınıf içi rehberlik sunmakta, %27'si vazgeçirmektedir — oysa müfredatların yarısı (%50) bunu açıkça yasaklamaktadır, %41'i belirli etkinlikler için kısmi kullanıma izin vermekte ve %7'si teşvki duyurmaktadır. Ganguly et al. (2026) buna yukarıdan aşağıya ile aşağıdan yukarıya boşluğu demektedir: müfredatların %92'si açık kılavuzlar vermektedir, ancak öğretmenler kurumsal rehberlikle uyuşmayabilecek yerel kurallar yazmaktadır ve her iki düzeyin de tespit edilebildiği yalnızca 47 kurum vardır. Atıf, her iki düzeyin de hemfikir olduğu tek şeydir ve müfredatların %83'ü tarafından zorunlu kılınmaktadır. Yerel kuralınız öğrencilerin ilk karşılaştığı kuraldır ve kurumunuzdan daha katı olmak normaldir — ancak bu tek başınıza üstlendiğiniz bir taahhüttür.

Chirikov (2026), Teksas'taki büyük bir kamu araştırma üniversitesinde 2021'den 2025'e kadar 31.000'den fazla müfredatı izlemiştir: düzenleme, ChatGPT'den önce sıfıra yakın bir düzeyden 2025 Güzüne kadar kursların %55'ine yükselmişken, tamamen kısıtlayıcı politikaların payı yılda yaklaşık 5 yüzde puan düşmüştür. 2025 Güzünde öğretmenler en sık taslak yazmayı ve düzeltmeyi (%79) ve akıl yürütme ile Problem Çözme'i (%65) kısıtlamıştır; en sık düzenlemeye ve düzeltme okumasına (%83), çalışma desteği ve sentezine (%80) ve kodlamaya (%75) izin vermiştir; fikir üretimi en çok tartışılan kullanımdır (%46 izin verir, %54 kısıtlar). Akademik dürüstlük atıfları %63'ten %49'a düşerken, YZ'nin öğrenme üzerindeki etkisine atıflar %1'den %29'a ve atıf belirtme gereklilikleri %16'dan %43'e yükselmiştir. Öğretmenler "hile yapma" dilinden "işte bu sınırın öğrenmenizi neden koruduğu" diline kaymaktadır.

Nash and Burriss (2026), hizmet öncesi İngilizce dil sanatları öğretmenlerinin yazdığı 27 sınıf içi YZ politikasını analiz etmiştir: 27'den 26'sı bir miktar YZ kullanımına izin vermiştir, neredeyse her zaman öğretmenin belirttiği koşullar, zamanlar ve yerler çerçevesinde; biri tamamen yasaklamıştır. Fikir üretimi en geniş biçimde izin verilen (%27'den 22) ve en belirsiz kullanımdı; 22'si cümle, paragraf veya makale bileşimini YZ'ye yaptırmayı yasaklamış veya belirsiz bırakmıştır; 16'sı dil bilgisi denetimine ve düzeltme okumasına izin verirken 16'sı büyük YZ tarafından üretilmiş metin üretmeyi yasaklamıştır; ve 27'den 22'si okumaya hiçbir yerde değinmemiştir. Yinelenen başarısızlık uygulanabilir kılmaydı: bir politika "düşüncenizi başlatmak için" YZ'ye izin veriyor ve "çizginin burada çekilmesi gerektiğini" bildiriyordu — nerede olduğunu söylemeden. Bu belirsizlik bir uzlaşı değil, bir kusurdur — öğrencileri uyum sağlayamaz, sizi tutarlı bir standart uygulayamaz hale bırakır.

Ne yazılmalı ve nereye konulmalı

Felsefeden değil, görevlerden başlayın. En net işlenmiş yöntem McCorkle (2025)'tür; o, kendilerine uygulanmadığını düşünmeyen öğrencilerin genel yasağını değiştirmiştir. Sorun uyumsuzluktu, başkaldırı değil: öğrenciler kendilerini sahtekâr davranıyor olarak görmemişlerdir. Yöntem, dönem projesindeki her görevi envanterlemek, her birinden "özellikle neyi değerlendiriyorum?" diye sormak, her görevi makul bir mesleki GenAI kullanımıyla eşleştirmek ve bir yeteneği değerlendirme gereksinimini bir iş gücü yetkinliği inşa etmenin değeriyle tartarak görev görev karar vermekti. Ortaya çıkan politika bilerek düzensizdir: beyin fırtınasına izin verilir, ama özel ve ölçülebilir öğrenme hedeflerinin bileşimine izin verilmez; görsel seçimine izin verilir, ama slayt düzeyinde mesaj tasarımına izin verilmez; senaryo ve anlatıma izin verilir, YZ çıktısının değerlendirilmesi zorunlu kılınarak.

Müfredatta: kısa özet — görevler, her biri için izin verilen kullanım, bildirimin nasıl işlediği ve aşılmış bir sınırın sonucu. Ödev sayfasında: öne çıkan kısım, çünkü tek bir özet karmaşık bir proje için fazla kabadır — McCorkle'ın yazısı, her kısıtlamayı haklı çıkaran değerlendirmeyi adlandırarak öğrencilere hitaben ikinci tekil şahısta bir gerekçe sunduğu için işe yaramıştır. Sınıfta: kuralı bir kez yüksek sesle söyleyin, ilk kez geçerli olduğu anda ve önlerindeki işe bağlayın — bir öğrencinin ilk karşılaştığı kuralı yalnız başına yorumlarlar.

Bildirim işleyişine kendi müfredat paragrafı verilmelidir: yönlendirilmiş sorgulama yoluyla bir kurs politikasını birlikte tasarlayan öğrenciler, öğrenciler ve öğretmenler için eğitimi, standartlaştırılmış bildirim prosedürlerini, daha güçlü kurumsal desteği ve YZ kararlarına daha fazla katılımı öncelikli olarak belirtmiştir (Hingle and Johri (2026)). Bir öğrencinin YZ kullanımını nasıl, nerede ve hangi biçimde bildirdiğini söyleyin ve bir kez söyleyin. Pisan (2026)'ın eşdeğer hamlesi, istek metni günlüğünü notlanan eser haline getirmekti: bir model üretimi yaptığında, sürümlendirmeye değer şey istek metni ve etkileşim günlüğüdür.

Yalnızca uygulayabileceğiniz kuralları yazın

Görev başına izleme veya bir değerlendirmenin ne zaman "başladığına" dair bir yargı gerektiren bir kural tutarsız biçimde uygulanacaktır ve tutarsızlık kendisi bir eşitlik sorunudur. Dedektöre dayalı rejimler, eşit biçimde düşmeyen bir gözetim maliyeti getirir ve proctoring ile veri saklama sorularını gündeme getirir. Chirikov'in önemli disiplinler arası ve görevler arası değişkenlik bulgusu, tek ölçülü bütün emirler yerine öğretmenlere kendi alanları içinde özerklik tanıyan çerçeveleri savunmaktadır.

Burada bir equity boyutu vardır: opak politikalar, yazarlık, atıf ve akademik çalışma normları hakkında paylaşılan arka plan bilgisini varsayar, dolayısıyla en çok onu bilmeden gelen öğrencilere düşer. McCorkle'ın argümanı, şeffaflığın bu gizli müfredatın bir kısmını çözümlediğini ve bir politika başarısızlığının disiplin işine dönüşme olasılığını azalttığıdır. Tüm bunun en ucuz sürümü daha az ve daha özel kurallardır — değerlendirdiğiniz görevler, her biri için izin verilen kullanımlar, bildirim işleyişi ve aşılmış bir sınırın sonucu — her sınırın gerekçesi belirtilerek.

Öğrencilerin uyum sağlaması için nasıl söylemeli

Bildirim kuralları tek başına uyum mekanizmaları olarak işlemez; öyle olduklarını varsaymak en yaygın tasarım hatasıdır. 409 lisans öğrencisiyle yapılan karma yöntemli bir çalışmada Qu and Wang (2026), açıklama yapmamanın algılanan akran normlarına ve öğretmenlere düşük yorumlayıcı Güven ahlaki ihmal değil, stratejik bir uyum olduğunu bulmuştur: algılanan akran açıklaması ve öğretmenlerle rahatlık, öğrencilerin kendi açıklama davranışının en güçlü öngörücüleri olurken ahlaki kopuşun etkileri daha zayıftı. İlişkisel iklim tasarlanabilir bir değişkendir ve emirler tek başına yetersizdir: öğrencilerin akranlarının ne yaptığına inandıkları şey ve bir açıklamayı adil biçimde okuyacağınıza güvenip güvenmedikleri, ifadelerinizin sertliğinden daha iyi biçimde dürüstlüklerini öngörür.

Kim et al. (2026), bir kursun gerçek politikasının yaşadığı beş ayrı yeri belirlemiştir — akademik personel niyeti, resmi politika, öğrenci yorumu, öğrenci öz politikası ve öğrenci uygulaması — bunlar arasında sistemik boşluklarla birlikte, akademik yazmada YZ kullanımını haklı çıkarmak için öğrencilerin kullandığı "insan mağduru yok"tan "öğretmenin umursamazlığı"na uzanan altı sınıfta 23 gerekçelendirme. Bu gerekçelendirmeler plansız ve sonradandı: öğrenciler önceden akıl yürütmek yerine çoktan olmuş davranışı açıklıyorlardı; bu yüzden daha net ifadeler ve daha sert tespit boşluğu tek başına kapatmaz. Katı bir YZ yasağına uymak isteyen bir katılımcı YZ'yi kullanmaya devam etmiş ve yasağın "bana çatışma yarattığını, çünkü kuralları çiğniyorum" dediğini bildirmiştir — yasak kullanımı önlemek yerine ahlaki çatışmayı şiddetlendirmiştir. Bir kural uyum olmadan suçluluk üretiyorsa, iş görmüyor; açıklama için ihtiyacınız olan ilişkiyi aşındırıyordur.

Model olduğunuza dikkat edin: Pisan'ın kursundaki çoğu ödev kendisini üretmek için kullanılan istek metnini bildirdiği için, bir öğrenci şeffaflığı izin olarak okumuştur: "öğretmenin notlandırma ve ödev oluşturmada YZ'ye olan bağımlılığı, ödevlerde aynı biçimde YZ kullanmamayı da zorlaştırdı." Bir normu modellemek, müfredat ne derse desin, öğrencilerin deneyimlediği politikanın bir parçasıdır.

Uyarlayabileceğiniz bir model ifade:

Bu kursta YZ kullanımı. Bu kurstan X'i kendiniz yapabilir biçimde ayrılmanızı istiyorum, dolayısıyla X'i doğrudan değerlendiriyorum. YZ'yi [görev listesi] üzerindeki [izin verilen kullanımlar] için kullanabilirsiniz; onu [kısıtlı kullanımlar] için kullanamazsınız, çünkü bunlar notladıklarımın kendisidir. Çalışmanızın herhangi bir yerinde YZ kullanırsanız, bana [tek adlandırılmış yer — ör. her teslimde bir bildirim satırı] içinde ne için kullandığınızı söyleyin ve istek metinlerini yapıştırın. Bildirmek asla notunuzu düşürmez; bildirmemek düşürür. Bir kullanımın izinli olup olmadığından emin değilseniz, bana teslimden sonra değil, önce sorun.

Son cümle, karar noktasını işten önceye taşır.

Çatışma üreten dört görüşme

YZ kullanıp söylemeyen öğrenci. Bunu karakter sorusu değil, süreç sorusu olarak ele alın. Mohamed and Temimi (2026), değerlendirmeyi eksik bilgi sorunu olarak modeller: öğrenci işin nasıl üretildiğini bilir ve kurum yalnızca eseri ve kısmi izleri görür. Yanıt bölgesi modeli üç yanıtı — YZ kullanımı olmaması, disclosed kullanım ve gizli kullanım — karşılaştırır ve her mekanizmanın hangisini en çekici hale getirdiğini sorar. Yasak, resmi sınırı tanımlar ama öğrenciler tespiti zayıf algıladığında gizli kullanımı çekici bırakır; izleme, açıklamayı artırmadan gizli kullanımın beklenen maliyetini yükseltir; öğrenciler şeffaf olmadan temkinli olurlar. Bildirimle izin, dürüst bildirim ancak dürüstlüğün maliyeti düşük olduğunda uygulanabilir hale gelir. Pratikte: işin neyi değerlendirmeyi amaçladığını sorun, öğrenciden sürecini hesap vermesini isteyin ve geç bir bildirimi itiraf değil, bilgi olarak ele alın.

Her şey için YZ'yi atıf olarak gösteren öğrenci. Bu genellikle uyum kılığı giymiş bir beceri boşluğudur. Müfredatlarda atıf belirtme gereklilikleri %16'dan %43'e yükselirken akademik dürüstlük atıfları %63'ten %49'a düşmüştür — alan itiraf değil, atıf istemektedir. Biçimi bir kez, tek bir yerde, müfredat dipnotunda değil ödev sayfasında belirtin. Disiplininiz için yeterli atıfın ne olduğunu belirtin ve bir işlenmiş örnek verin. Gerçek sorun öğrencinin altta yatan işi model olmadan henüz yapamıyorsa, yanıt kural değil, görev tasarımıdır.

Grup çalışması. Grup görevleri, beş politika yerinin en hızlı ayrıştığı yerdir: beş öğrenci tek bir cümlenin beş farklı yorumunu taşıyabilir ve yalnızca bir teslim notlanır. Her grup teslimi için YZ kullanımına izin verilip verilmediğine, onu kimin bildireceğine ve bir üye kuralın dışına çıktığında ne olacağına proje başlamadan önce karar verin ve yayımlayın, tartışma sürerken değil. Bir üyenin hesabını verdiği bireysel katkıyı belirtemiyorsanız, görevi sonradan yazarlığı hakemlik yapmak yerine yalnızca grup işi olarak notlayın.

Doğrulayamadığınız bildirim. Bazı bildirimler eksik olacak ve bazı ihmaller çürütülemez olacaktır. Kuralı, ulaşamayacağınız bir çözümün çevresine kurmayın: Bassett et al. (2026), YZ tespitinin eğitimde hiç kullanılmaması gerektiğini, politika ifadesini doğrudan ilgilendiren üç gerekçeyle savunmaktadır. Dedektör çıktısı, bağımsız olarak doğrulanamayan olasılıksal bir tahmindir, çünkü gerçek dünya metnin kaynağı bilinmemektedir; doğrulama bu nedenle döngüsel akıl yürütme üzerinde yürür. Dedektör puanları, bir integrity soruşturmasının gerektirdiği olasılık dengesi standardını karşılamaz. Ve insan ile YZ ikilemi, YZ ile değil YZ tarafından üretilmiş iş için anlamsızdır. Sonuçları, tespitin "akademik dürüstlüğü korumadığı, onu aşındırdığıdır." Ayrıca bir taslak sorununu işaret ederler: YZ kullanımını "değerlendirmede" kısıtlayan kurallar, bir değerlendirmenin ne zaman başladığını belirtmedikleri için, YZ destekli araştırma, planlama veya düzenlemenin ihlal olup olmadığı kimin okuduğuna bağlı olarak değişir. Bunun yerine gözlemleyebileceğiniz süreç kanıtlarını adlandırın — teslim edilmiş bir istek metni ve etkileşim günlüğü, sınıfta üretilmiş bir sınıf içi alıştırma, sözlü bir açıklama — ve bildirilmiş bir YZ kullanımını bağlam olarak ele alın. Kurumunuz her durumda bir dedektör çalıştırıyorsa, aynı yazarların öğrenci çalışmalarının veri depolama, saklama ve ticari kullanımına ilişkin uyarıları geçerlidir; iki hizmet öncesi öğretmenin gündeme getirdiği Gizlilik itirazı, öğrencilerinizin gündeme getireceği itirazdır.

"Ama..." — duyacağınız üç itiraz

"Öğrenciler onu gizleyecek." Bazıları gizleyecek ve tasarım sorusu, kuralınızın hangi öğrencileri ayarttığıdır. Caydırıcılık, bir dedektörün ham yakalama oranı üzerinden değil, gizli kullanım ile meşru iş arasındaki ayırt ediciliği üzerinden işler; dolayısıyla fazladan duyarlılık yeni yanlış pozitifleri yeni doğru pozitiflerden fazla ürettiğinde, daha güçlü izleme gizlenmeyi göreli olarak daha çekici hale getirebilir — dürüst öğrenciler gizli kullanıcıların tespit edilmesinden daha hızlı cezalandırılır. Ve izin ile bildirim farklı kaldıraçlardır: izin, kabul edilebilir kullanımın sınırını taşır; bildirim görünürlüğü değiştirir. Görevinizin öğrenciyi en çok gizlemeye ayarttığı yeri teşhis edin ve en vicdanlı öğrenci için değil, o öğrenci için tasarlayın.

"Tespit edemediğim araçları yasaklamak istemiyorum." Zorunda değilsiniz. Yasak, izleme, bildirimle izinli kullanım ve yeniden tasarımın yanında yalnızca dört tasarım yanıtından biridir. Yeniden tasarım, görevin neyi ödüllendirdiğini değiştirir ve rubrik hâlâ başta gelen nihai ürünü notluyorsa yüzeysel kalır. Pisan (2026), seçenekleri düzeye göre açık ve kademeli olarak gösterir: YZ kullanımı giriş programlama kursunda yasaktır, çünkü ilk döngüleri dış kaynaklı yaptırmak öğretilen şeyi ortadan kaldırır; veri yapıları dersindeki projelerde teşvik edilir (Copilot'a izin verilir) ama kalem ve kâğıt sınavlarından yasaklanır; üst sınıf sistemler kursunda bir çalışma ve tekrar yardımıdır; ve YZ kursunun kendisinde zorunludur — burada tek bir sınır ağırlığın çoğunu taşımıştır — model kod yazabilir, ama yansıtmalar öğrencinin kendi sesi olmalıdır. Değerlendirme, bir modelin sessizce hayali yazıp yazamayacağı işe taşınmış ve sınavlar tamamen kaldırılmıştır.

"Kurumumun politikası bunu çoktan kapsıyor." Düşündüğünüzden az. Yukarıdan aşağıya ile aşağıdan yukarıya boşluğu iki yönde de işler: müfredatların %92'si açık kılavuzlar verirken yerel kurallar kurumsal rehberlikten sapmakta ve yalnızca 47 kurumda her iki düzey tespit edilebilirdi. Tedarik, veri ve inceleme döngüleri How Do We Write and Implement an Institutional AI Policy? sayfasına aittir, ama sınıfa çeviri sizindir. Nash ve Burriss, kurumların öğretmenleri benimsemek kadar direnmeye de donanımlandırması gerektiğini; bir öğretmenin belirli bir YZ kullanımını zamanın gerisinde kalmış olarak çerçevelenmeden reddetmesini sağlayan rehberlik ve professional development sunması gerektiğini sonuçlandırır — katılımcılarının teknolojik determinizmi kendi pedagogical bağlılıklarıyla çelişmekteydi. Bir kurumsal politikanın olması, yargı çağrınız için korumanın olmasıyla aynı şey değildir.

İlk haftanız: bir eylem listesi

• Notlanan görevleri envanterleyin ve YZ hakkında herhangi bir şeye karar vermeden önce her birinden "özellikle neyi değerlendiriyorum?" diye sorun.
• Görev görev karar verin ve o kararın, gizlemeye en çok ayartılan öğrenciye hangi yanıtı en çekici hale getirdiğini denetleyin.
• Dedektörü uygulama mekanizması yapmayın; yerine gözlemleyebileceğiniz süreç kanıtlarını adlandırın — günlükler, sınıf içi çalışma, sözlü bir denetim.
• Öğrencilerin YZ kullanımını nasıl ve nerede bildirdiklerini tek standart bir yerde söyleyin ve bir bildirimi itiraf değil bağlam olarak ele alın.
• Her kuralı, hizmet ettiği değerlendirmeyi adlandırarak bir gerekçe olarak belirtin, karmaşık projelerde hatırlatmalarla.
• Yalnızca bir notlandırma döngüsü boyunca tutarlı biçimde uygulayabileceğiniz kuralları yazın ve uygulayamayacaklarınızı çıkarın.

Nereye gidilecek

Yönetişim, veri politikası, tedarik ve inceleme döngüleri How Do We Write and Implement an Institutional AI Policy? sayfasına aittir; emredilen kurumsal ve bölgesel kurallar Eğitimde YZ Politikası ve YZ Yönetişimi ile ilgilidir; bir notun savunulabilir bir çıkarımı desteklemeye devam etmesi için görevin kendisini yeniden kurmak ise Notanın Öğrencinin Ne Bildiği ya da Ne Yapabildiği Konusunda Hâlâ Savunulabilir Bir Şey Söylemesi İçin Değerlendirmeyi Nasıl Yeniden Tasarlarım? ile ilgilidir.