Bu sayfada

Bu sayfayı İngilizce okuyun

Bu İngilizce sayfanın bir ana dili konuşanı tarafından gözden geçirilmemiş otomatik çevirisidir.

Bağlamsal Öğrenme — öğrenmenin yalıtılmış, bağlamdan soyutlanmış bir eylem değil, özgün etkinliklere, bağlamlara ve kültürlere katılım yoluyla gerçekleştiğini ileri süren; köklerini Lave ve Wenger’ın (1991) 1990’ların başındaki çalışmalarına dayandıran kuram. Bilgi, öğrenenler ve akranları uygulama toplulukları içinde birlikte inşa edilir ve acemiler meşru çevresel katılım yoluyla öğrenir — bir topluluğun çevresinden merkezine doğru ilerledikçe uzman üyelerinin kültürünü, dilini ve uygulamalarını benimser. Vurgu, gerçek dünya durumlarında yaparak öğrenme üzerindedir; burada Değerlendirme görevin kendisinden doğar, ondan ayrı değildir.

Dikkate Alınması Gereken Sorular

  • Gerçekten iyi bildiğiniz bir şeyi — bir beceriyi, bir zanaatı, bir el sanatını — düşünün. Bunu çoğunlukla soyut öğretimden mi yoksa o işi yapan gerçek bir topluluğa katılmaktan mı öğrendiniz? Bu, bilginin aslında nerede yaşadığı konusunda ne ima eder?
  • Lave ve Wenger, acemilerin “meşru çevresel katılım” yoluyla öğrendiğini anlatır — bir uygulama topluluğunun kenarından başlayıp içe doğru ilerleyerek. Böyle bir yeni geleni nerede gözlemlediniz (ya da kendiniz öyle biri oldunuz) ve çevreden merkeze geçmesini ne sağladı?
  • Bilgi özgün bağlamlara “yerleşik” ise bu, öğrenmeyi bilerek gerçek dünya durumlarından ayıran geleneksel sınıf — ve bağlamdan soyutlanmış içerik sunmak üzere tasarlanmış YZ araçları — için ne anlama gelir?
  • Sayfa, bağlamsal öğrenmeyi YZ için bir tasarım merceği olarak ele alıyor. Uyarlanabilir bir sistem ya da benzetim, öğrenmeyi özgün uygulamada nasıl temellendirebilir, onu bağlamından çekip çıkarmak yerine?
  • Araştırma, YZ kaynaklı öğrenmenin gerçek bağlamlara yerleştirilmesinin önündeki engeller olarak neleri gösteriyor ve bunlardan hangilerini kendi kurumunuzda gördünüz?

Giriş

Bağlamsal öğrenme, bilgi tabanının Öğrenme Kuramları akışı içindeki etkinlik ve bağlam kuramlarından biridir. Vygotskycu temaları sosyal inşayı üzerine alır, ancak “yapma” ile “öğrenme”nin sıkı bütünleşmesine ve uygulama topluluklarının önemine güçlü bir vurgu ekler. Bir eğitim duruşu olarak, kendi gerçekliğine ilişkin becerilerin edinilmesi ve bilginin özümsenmesi için kilit bir öğe olarak öğrencinin sitososyokültürel bağlamını öne çıkararak geleneksel, standartlaştırılmış okulla yüzleşir.

Eğitimde YZ literatüründe bağlamsal öğrenme, eğitimde YZ için bir tasarım merceği sağladığı için önemlidir: uyarlanabilir sistemler, özgün senaryolarda YZ mentorluğu ve sürükleyici benzetimler, YZ kaynaklı eğitimi gerçek dünya bağlamlarına temellendirebilir; karşılığında bağlamsal öğrenme, YZ’ye özgün uygulamada ve karmaşıklıkta anlamlı bir çapa sunar. İkisi yaygın biçimde birbirini tamamlayıcı olarak ele alınır ve insan rehberliği etik temellendirme için gerekli olmaya devam eder.

YZ için bir tasarım merceği olarak bağlamsal öğrenme

Bilgi tabanının araştırması, bağlamsal öğrenmeyi yalnızca soyut bir kuram olarak değil, eğitimde YZ için somut bir tasarım ve değerlendirme çerçevesi olarak ele alır:

Bağlamsal öğrenme, Vüut Bulmuş Öğrenme (ikisi de bilişin bağlam ve eyleme temellendirilmesini vurgular), Dağıtık Biliş (insanlar, araçlar ve bağlamlar arasında dağıtılmış öğrenme), Deneyimsel Öğrenme ve Yapılandırmacılık kuramıyla yakından bağlantılıdır. Eğitimde YZ’de bağlamdan soyutlanmış, bedenden uzaklaştırılmış öğrenme eleştirisini topraklar: öğrencileri özgün uygulamada tutan YZ tasarımı, kalıcı öğrenmenin gerektirdiği bağlamsallığı korur.

Bağlı kavramlar

Bağlı makaleler

Bu sayfayı göm

Bu sayfayı bir öğrenme yönetim sistemine veya başka bir web sitesine gömmek için aşağıdaki kodu kopyalayın. Gömülü sürüm yalnızca sayfa içeriğini gösterir — site başlığını, gezintiyi ve alt bilgiyi gizler.